| 17 februari 2004
Het is niet altijd gemakkelijk geweest voor de generatie van Baby Busters om de generatie Baby Boomers op te volgen. Busters (op het moment in de leeftijd 20 – 38 jaar) hebben altijd geleefd in de schaduw van de Boomers. Maar, volgens een recente studie van de Amerikaanse Barna Research Groep is er nu reden om de gebruiken van die Busters die op het moment voorgangers van protestante kerken zijn goed in de gaten te houden.
Een ding is zeker: de aanwezigheid van Busters in de rol van voorganger is, vergeef me de uitdrukking, Booming! Het aantal Busters dat in Amerika dient als Senior Pastor is in slechts twee jaar verdubbeld van ongeveer 22.000 naar meer dan 45.000 (op de 324.000 protestantse voorgangers die er zijn). En nog meer opvallend is hun moed en creativiteit in het uitzetten van een nieuwe koers in de kerken waarin zij voorgaan. Zij experimenteren met communicatiemethoden, met de prioriteiten die ze stellen in hun bediening, met opleidingen, en met vele andere aspecten van het kerkenwerk.
Het door Barna uitgevoerde onderzoek belicht vijf manieren waarop de voorgangers hun ambt anders vormgeven dan voorgaande generaties.
- Jonge voorgangers experimenteren met de aanpak van een effectieve communicatie.
In een wereld die beheerst wordt door beeldmateriaal, waarin mensen steeds korter de aandacht vast kunnen houden, toont het onderzoek dat de jonge voorgangers sneller zullen gaan experimenteren met een vernieuwde aanpak van onderwijs en preken. Vergeleken met de oudere voorgangers zal de Buster generatie vaker drama gebruiken (32% i.p.v. 21%); vaker video of DVD vertonen (30% i.p.v. 21%); en vaker verhalen vertellen (28% i.p.v. 13%). Het onderzoek laat ook zien dat de jonge voorgangers vaker kunst, muziek en interactieve dialoog gebruiken om de bijbelse waarheden over te brengen. Deze multi-media en op-ervaring-gerichte vormen van communicatie spreken de jongere, vaak postmoderne mensen aan, omdat zij externe bronnen meestal afwijzen en voor het bekijken van de realiteit liever vertrouwen op hun eigen ervaring en gevoelens.
Het gevolg daarvan is dat veel van deze jonge voorgangers zich niet alleen richten op communicatietechnieken, maar ook op de omgeving waarin gecommuniceerd wordt. Sommige leiders gaan zelfs zo ver dat ze de belichting aanpassen, hoe de ruimte om hen heen er uit ziet, de zitplaatsen, en zorgen voor een echt relationele interactie, om zo een omgeving te creëren die hun pogingen tot communicatie beter ondersteunt.
- De jonge voorgangers zien hun ambt en hun kerk heel anders dan diegenen voor hen.
Een ander gebied waar de jongere voorgangers anders zijn dan de oudere, is hoe zij hun kerk beschrijven. Jongere voorgangers zullen eerder dan Baby Boomers hun kerk beschrijven als ‘zoeker-geörienteerd’ (45% i.p.v. 33%) en als ‘theologisch conservatief’ (93% i.p.v. 80%), en zijn minder geneigd hun kerk te bestempelen als ‘fundamentalistisch’ (33% i.p.v. 40%).
De jonge voorganger zal ook eerder dan de oudere zeggen dat hun belangrijkste gaven die van leiderschap, beheer of management zijn. (18% van de Buster voorgangers identificeerde zich met deze gaven, vergeleken met 12% van de Boomer voorgangers en 5% van de Builder voorgangers). Ook gaven zij zichzelf bovengemiddelde scores voor het motiveren van mensen rondom een visie, wat een activiteit is die dicht bij leiderschapsgaven ligt.
Aan de andere kant gaven deze jongere leiders zichzelf redelijk lage cijfers als het ging om herderschap, pastorale gaven en raadgeven. Zowel de Boomer als de Buster voorgangers beschreven zichzelf als slecht in fundraising of evangelisatie.
- Jonge voorgangers zullen minder vaak een traditioneel opleidingstraject volgen.
Hoewel zij zichzelf omschrijven als ‘theologisch conservatief’, volgen de Buster voorgangers vaak niet het traditionele pad van de opleiding tot dominee. Minder dan de helft van de Buster voorgangers (46%) heeft een seminarie gevolgd, vergeleken met bijna tweederde van de Boomers (62%). Dit gat is gedeeltelijk te verklaren door het feit dat een aantal het seminarie pas later in hun leven gaat volgen.
Feit is dat vele jonge voorgangers het seminarie zullen mijden omdat ze niet zeker zijn of de opleiding wel relevant is voor hun bediening. Onderzoeken in het verleden hebben aangetoond dat een groeiend aantal grote kerken hun gemeenteleden intern trainen voor een fulltime bediening, in plaats van hen naar een traditionele academische opleiding te sturen. Vele van deze in-de-kerk-getrainde leiders gaan in de leer bij de zendende kerk, en worden dan op pad gestuurd om een nieuwe gemeente te starten. Door te blijven bij het voedende kader en de ondersteuning van de moederkerk, heeft de ontwikkelende leider geen overtuigende reden om een seminarie te gaan volgen.
- Jonge voorgangers zijn meer afgestemd dan de oudere generatie op de culturele strijd om de harten en zielen van jonge mensen.
Een ander kenmerk van voorgangers van de Buster generatie is hun verhoogde gevoeligheid voor het culturele bombardement dat kinderen en tieners tegenwoordig moeten ondergaan. Het onderzoek toonde aan dat jonge voorgangers veel vaker bevestigen dat kinderen worden beïnvloed door maandbladen, hun vriendjes, televisie (met een speciale vermelding voor MTV), en de politiek. In vergelijking daarmee geloofden Boomer en Builder voorgangers vaker dat de kerk een belangrijke invloed heeft in de levens van kinderen en tieners.
- De prioriteiten in de bediening van jonge voorgangers zijn anders dan de oudere generatie.
Misschien komt het door hun verhoogde gevoeligheid voor de invloed van de media, maar de Buster voorgangers (46%) zijn meer geneigd dan de Boomer voorgangers (30%) om voorrang te geven aan de zorg voor gezinnen, tieners en kinderen. Het onderzoek toonde aan dat de voorgangers van de Buster generatie meer dan de ouderen hun aandacht richten op geestelijke groei, discipelschap en bijbelstudie (37% i.p.v. 27%)
Veel van de prioriteiten in bediening van de Buster voorgangers zijn echter hetzelfde als die van de Boomers: beide groepen zullen evenveel voorrang geven aan onderwijs, preken, evangelisatie en aanbidding.
Weg met het oude?
David Kinnaman, vice president van Barna Research en leider van het onderzoek naar jonge voorgangers, geeft zijn commentaar op de resultaten: “Jonge voorgangers knippen en plakken gewoon zowel uit vernieuwende ideeën als uit de gevestigde wijsheid om een nieuw, voor onze tijd geschikt portret van kerkleiderschap te vormen. Een handjevol jonge leiders maakt enorme veranderingen in hun ambt, als je het vergelijkt met de oudere voorgangers, maar de meeste Buster voorgangers spelen eenvoudigweg met de stijl, en niet met de inhoud van hun bediening.”
Kinnaman merkt op dat de Buster voorgangers een aantal nieuwe methoden hebben omarmd, als het gaat om aanbidding: zij zijn bijvoorbeeld minder geneigd om koren en orgels te gebruiken, en meer geneigd om het ‘omdraaien en begroeten’ gedeelte van de dienst in te zetten.
Slechts weinig Buster voorgangers hebben echter wijzigingen aangebracht in de soort muziek die wordt gebruikt. Slechts één op vier Buster voorgangers maakt gebruik van hedendaagse muziek, de meeste gebruiken traditionele of gemengde aanbiddingsmuziek, wat gelijk is aan het aantal door Boomers geleide kerken die deze stijlen gebruiken. Kinnaman legt uit: “Veel jonge voorgangers lijken te worstelen met het vinden van balans in aanbidding en muziek. Zij geven toe dat ze niet altijd op één lijn staan met de aanbiddingsleider. En hun verwachting over wat zorgt voor échte aanbidding – en zelfs over hoe men bepaalt of echte aanbidding heeft plaatsgevonden – lijkt in een voortdurende staat van verandering te zijn. Het is belangrijk dat jonge voorgangers Gods unieke visie voor de aanbidding en muziek in hun kerk vinden, in plaats van proberen te voldoen aan de voorkeur van mensen of de tradities van hun kerk.”
“Een andere uitdaging waar de Busters voorgangers voor staan is dat zelfs als zij werken om aan alle basispunten te voldoen, zij vele andere belangrijke prioriteiten lagen liggen. Jonge voorgangers zullen minder vaak zeggen dat hun kerk voorrang geeft aan gemeenschap, evangelisatie, bediening, sociale bewogenheid of gebed.
Het is verbazingwekkend dat deze ontbrekende prioriteiten van de jonge voorgangers nou net die elementen zijn die de jongere generaties (Busters en Mosaics) nodig hebben. Kinnaman merkte op dat “zonder een toenemende nadruk op deze gebieden zullen vele kerken – zelfs die geleid worden door jonge voorgangers – het erg moeilijk krijgen om hun aantrekkingskracht te behouden voor de jonge mensen die een diepe hang hebben naar relationele echtheid en geestelijke diepgang door gebed.”
Onderzoeksmethoden
De gegevens beschreven in deze rapportage zijn gebaseerd op een nationale proef onder 3005 Amerikaanse voorgangers van protestante kerken, gehouden in de tijd 2001 tot en met 2003. De maximale foutmarge in dit monster is ±1.8 procentpunten, waardoor een betrouwbaarheid van 95% ontstaat. Het onderzoek bevatte 338 voorgangers uit de Baby Buster generatie, met een maximum foutmarge van ±5.8 procentpunten. Alle interviews zijn gehouden door de telefoonfaciliteit van de Barna Research Groep in Ventura, California. Veelvoudige terugbelacties zijn gehouden om een betrouwbare verdeling van kerken te krijgen.
In het rapport worden drie generaties volwassenen genoemd. De Baby Busters zijn geboren tussen 1965 en 1983. De Baby Boomers zijn geboren tussen 1946 en 1964. De Builders zijn geboren tussen 1927 en 1945. De Mosaics (jongerengeneratie) zijn geboren tussen 1984 en 2002.
De Barna Research Groep Ltd. is een onafhankelijk marketing onderzoeksbureau in het zuiden van California. Sinds 1984 bestudeert het bureau de culturele trends die te maken hebben met waarden, geloof, houding en gedrag. Als u een wekelijkse update wilt ontvangen van het meest recente onderzoek van de Barna Research Groep, dan kunt u zich via de website www.barna.org abonneren op deze gratis service.
|
|
