Jezus als leider 5

Jezus onderwees Zijn leiders het Woord van God

Jezus was een leraar. Natuurlijk onderwees Hij niet alleen in woorden; Hij liet de waarheden die Hij verkondigde ook aan Zijn discipelen zien. Zijn eigen voorbeeld toonde de echtheid van wat Hij onderwees. Meer nog, Hij leidde Zijn discipelen naar hun eigen ervaringen in die waarheid. Maar middenin dit alles, en om alles heen, onderwees Hij het Woord van God.

Onderwijs in het Woord stond centraal in Jezus' bediening. In de evangeliën staat regelmatig te lezen dat Jezus “begon te leren...”. Hij leerde in het openbaar, Hij leerde grote groepen, Hij leerde kleine groepen, Hij leerde mensen privé. Hij leerde de verlorenen, Hij leerde Zijn volgelingen, Hij leerde zijn opkomende leiders. Het Woord van God stond centraal in Zijn leven, Zijn bediening en Zijn methodes.

Dan, wanneer Hij op het punt staat terug te gaan naar de hemel, dan instrueert Jezus zijn leiders om hetzelfde te doen: “Gaat dan henen, maakt alle volgen tot mijn discipelen, ... en leert hen onderhouden al wat ik bevolen heb.” (Matth 28:19)
Daarom stond het Woord van God centraal in het leven van de vroege kerk, door het hele boek Handelingen heen. Zij bereikten de verlorenen door onderwijs in het Woord, zij stichtten gemeenten door onderwijs in het Woord, zij bouwden die gemeenten door onderwijs in het Woord. Zij stichtten hun leiders door onderwijs in het Woord, en besteedden veel tijd en energie aan het vrijhouden van de gemeente van onbalans en corruptie. Het Woord van God stond centraal.

Noch Jezus, noch de vroege gemeenteleiders waren tevreden met een kort preekje over lokale nood op de zondagochtend. Zij besteedden uren, dagen, weken, maanden, ja zelfs jaren in het geduldig en hartstochtelijk onderwijzen van het Woord van God. Zelfs wanneer ze juist daarom werden afgewezen deinsden ze niet terug voor het onderwijs in het Woord (zie Joh.6:59-68). Op deze manier hebben Jezus en de vroege kerk sterke leiders gevormd: door onderwijs in het krachtige Woord van God. Jezus en de apostelen waren geheel toegewijd aan de waarheid, en zij leidden leiders op die dezelfde hartstocht hadden.

Het is niet moeilijk te bewijzen dat het Woord van God in onze kerken niet zo centraal staat. Wanneer heb je voor het laatst een grondige uiteenzetting van een van Paulus' brieven gehoord op zondagochtend? Zelfs op onze bijbelscholen wordt studenten geleerd de woorden van mensen te bestuderen in plaats van het Woord van God.

Wij zijn meer pragmatisch dan hartstochtelijk; meer bezorgd om tijdelijk eigenbelang dan om de eeuwigheid; meer geïnteresseerd in ons image dan om het beeld van Jezus dat gevormd moet worden in Zijn volgelingen. Wij zijn betere managers dan martelaren. Wij zijn meer bezorgd om effectiviteit (meetbaarheid – in mensen en in geld) dan idealisme.

Veel van de brieven in het Nieuwe Testament zijn geschreven om praktische en leerstellige correcties aan te brengen in de lokale gemeente. In deze tijd promoten wij seminars om mensen te helpen betere leiders te worden – het doet er niet toe wat zij geloven of leren. Wij willen alleen dat ze “betere leiders” worden! Het uiterlijk is het belangrijkst voor ons; te vaak negeren wij het innerlijke wezen.

Wij moeten ons realiseren dat de gemeente is geroepen om “een pijler en fundament der waarheid” te zijn (1 Tim.3:15), en dat Gods leiders geroepen zijn om het evangelie te bevestigen (door de waarheid te prediken) en te verdedigen (door fouten tegen te gaan) (Fil.1:7).

Aan het eind van Jezus' bediening kon Hij slechts een handvol volgelingen aanwijzen. Toch kon Hij zeggen: “Ik heb het werk voleindigd, dat Gij Mij te doen gegeven hebt.” (Joh.17:4).

In de laatste brief voordat hij werd gedood schreef Paulus: “Dit weet gij, dat allen in Asia zich van mij hebben afgekeerd...” (2 Tim.1:15). Toch kon hij ook zeggen: “Ik heb de goede strijd gestreden, ik heb mijn loop ten einde gebracht, ik heb het geloof behouden” (2 Tim.4:7).

Of wij iets volbrengen waar de wereld zich over verbaast is niet belangrijk. Of wij ooit gerespecteerd of zelfs geaccepteerd worden door de elite van de wereld is nutteloos. Wat telt – het enige dat telt – is of wij de goede strijd strijden, of wij de waarheid bevestigen en verdedigen, of wij het geloof behouden.

Leiders die “effectiviteit” voorop stellen en de waarheid op de tweede plaats, kunnen misschien iets bereiken in dit leven, maar hun levens en bedieningen zijn nietig in God's ogen. Het voorbeeld dat wij stellen naar de volgende generatie moet er een zijn van mannen en vrouwen die de waarheid van het Woord van God liefhebben, proclameren, ervoor vechten, en zo nodig daarvoor sterven.

In het volgende artikel in deze serie onderzoeken we Jezus' model van leiderschap nog verder.

Dr. Malcolm Webber is oprichter en president van Strategic Global Assistance, Inc. SGA is een non-profit organisatie die zich toelegt op het faciliteren van leiderschapsontwikkeling in het bijzonder in arme en gesloten landen. Meer info vind je op de website www.leadershipletters.com