Griekse of Hebreeuwse oriëntatie?

In het boek “Your Work Matters to God”, geschreven door Doug Sherman en William Hendricks, maakt Sherman een goed en toegankelijk overzicht van de Griekse invloeden op de westerse filosofie en cultuur. Wij spreken Nederlands, maar we denken “Grieks”. Onze focus op competitie, het dualisme tussen een seculier en geestelijk leven, ons rationalisme en redeneren – al deze zaken brengen ons tot een meer intellectuele benadering van ons geloof dan dat ze ons brengen tot een eenvoudig geloof vanuit vertrouwen. De Griekse beschaving is zo diep geworteld in onze manier van denken en ons wereldbeeld, dat ons begrip van God en hoe we in relatie tot Hem staan ver van dat van de gemeente in de eerste eeuw af is komen te staan.

Toen de gemeente groeide en haar grenzen verlegde buiten de muren van Jeruzalem, kwamen gelovigen in aanraking met een grote variatie aan filosofieën. De reinheid en kracht van het evangelie werden aangetast door de dominerende Griekse cultuur. Na de twee grote Joodse opstanden in 70 n.Chr. en 135 n.Chr. vervormde het Griekse mensgerichte wereldbeeld de gemeente en zij vervreemde van haar oorsprong. De oude Griekse wetenschappers zoals Plato introduceerden het dualisme, dat zegt dat het leven in tweeledig is: het geestelijke of eeuwige en het tijdelijke of fysieke. Via veel van de kerkvaders uit de eerste eeuwen, vaak Griekse filosofen die tot geloof gekomen waren, drong Plato’s dualisme de gemeente binnen. De kerkvaders probeerden het Griekse denken met het christendom te verenigen, met alle gevolgen van dien. Onderstaand een kort overzicht van het verschil tussen het Hebreeuwse en het Griekse denken.

Bron: “Restoring the Early Church” van Mike en Sue Dowgiewicz, Aslan Group Publishing.